أصله (فُعِل) سمي به، كما سمي ضرب من الطير بـ (تنوط)، لأنها تعلق عشها، ومعنى (تُنُوط): تُعلق. و (دُئل) من (الدألان): ضرب من المشي فيكون قد سمي من
Kitab: Fawa'itu Kitab Sibawaih · Pengarang: السيرافي، أبو سعيد
Baca halaman 89
Rujukan halaman ini: فوائت كتاب سيبويه، ص 89 (SanadKitab #18283, hlm. urut 23)
Cocokkan kembali dengan kitab cetak sebelum mengutip. Keberatan hak cipta? Hubungi kami dan kitab akan segera kami turunkan.