خ عن أبي سعيد (١).
٥٠٤٣/ ٢٣٥٣٩ - "مَنْ يَعْذرُني مِنْ فُلانٍ؟ أَهْدَى إِلَيَّ لِقْحَةً (*)، فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيهَا فِي وَجْهِ بَعْضِ أَهْلِي، فَأَثَبْتُهُ بِسِتِّ بَكَرَاتٍ فَتَسَخَّطَهَا، لَقَدْ هَمَمْتُ ألَّا أَقْبَلَ هَدِيَّةً إِلا أَنْ يَكُونَ قُرَشِيٌّ، أَوْ أَنْصَارِيٌّ، أَوْ ثَقَفِيٌّ، أَوْ دَوْسِيٌّ" (* *).
ك عن أَبي هريرة (٢).
٥٠٤٤/ ٢٣٥٤٠ - "مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ فِي الدُّنْيَا".
الحكيم، وابن جرير، ك عن أبي بكر (٣).