د وح: (الدَّاحُ) نَقْشُ يُلَوَّحُ بِهِ لِلصِّبْيَانِ يُعَلَّلُونَ بِهِ. يُقَالُ: الدُّنْيَا (دَاحَةٌ) وَ (الدَّوْحَةُ) الشَّجَرَةُ الْعَظِيمَةُ مِنْ أَيِّ شَجَرٍ كَانَ وَالْجَمْعُ (دَوْحٌ) .
Kitab: Mukhtarush Shihah · Pengarang: زين الدين الرازي
Baca halaman 109
Rujukan halaman ini: مختار الصحاح، ص 109 (SanadKitab #23193, hlm. urut 1170)
Cocokkan kembali dengan kitab cetak sebelum mengutip. Keberatan hak cipta? Hubungi kami dan kitab akan segera kami turunkan.