المِسْقَاةُ: مَوْضِعُ الشُّرْبِ، أَرادَ أَنَّهُ رَفَقَ بِالرَّعِيَّةِ، كَمَنْ خَلَّى المالَ تَرْعَى حَيْثُ شاءَتْ، ثُم يُبَلِّغُها (¬١) المَوْرِدَ فِي رِفْقٍ وَشَفَقَةٍ.
Kitab: Majma'ul Gharaib wa Manba'ur Raghaib · Pengarang: عبد الغافر الفارسي
Baca Juz 6, halaman 169
Rujukan halaman ini: مجمع الغرائب ومنبع الرغائب، ج 6، ص 169 (SanadKitab #30176, hlm. urut 1659)
Cocokkan kembali dengan kitab cetak sebelum mengutip. Keberatan hak cipta? Hubungi kami dan kitab akan segera kami turunkan.